به بامداد ...

دریغا !<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

شیر آهن کوه مردا که تو بودی

من بی نوا بنده گکی سر به راه

                                     نبودم

و راه بهشت مینوی من

بز رو طوع و خاک ساری

                                  نبود:

مرا دیگر گونه ای خدایی میبایست

شایسته آفرینه ای

که نواله ناگزیر را

                      گردن

                             کج نمیکند.

و خدایی

دیگر گونه

آفریدم. "

/ 41 نظر / 35 بازدید
نمایش نظرات قبلی
یکتا

حامد ... ببخش ... که هميشه اين روزها بغضم رو سرت خراب می کنم ... جايی بودم الان تو همين دنيای مثلا مجازی و ... هی دلم خواست گريه ببارم که نمی شد ... هزار هزرار حرف بود برای گفتن و باز هم نمی شد ... سکوت مطلع خوبی است گاهی وقتها و من عجيب دلم برايش تنگ شده ... اين ماه نامه ها ... اين معجزه نامه ... حامد ... شب بی توانی بود ... ولی من ديدم حامد ... ديدم ... هزار آرزو برای تو... او ... او ... ديدمش آخر ... يا علی

خرس

سلام حامد عزيز خوبی؟// باقی بقايت

یکتا

سلام حامد ... و اينکه خوش نگذشت ... اصلا مدتهاست اين جور جاها خوش نمی گذرد ... يعنی قرار نيست لااقل به من خوش بگذرد ... کنارترين جای نشستن هميشه بهترين جاست اين موقع ها ...يا علی

فرشته مهر

منم عاشق شعرم بهشت انسان کجاست؟؟ شايد بعد از جاده تکامل شاد باشيد فرشته ايرانی

لیلای پناهگاه

کسی می دونه اين پسره تو آسمون چندم روياهاش داره سير می کنه؟

اه

سلام ....همين....

....

خفه ! لطفا

بهار

سلام.ميتونم بگم که خيلی تو مسائل حاشيه ای نرويد.